دربارهء على عليه السّلام گفتند : آيا با على نجوى مىكنى و با ما نه ؟ حضرت فرمود : من من با او نجوى نمىكنم بلكه خدا با او نجوى مىكند
« ما انا انتجيته بل اللَّه انتجاه » .
گويى : چون دست نكشيدند آيهء
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ . . .
احزاب / 60 نازل گرديد . به نظر بعضى منظور از
الَّذِينَ نُهُوا . . .
منافقان و يهود مدينه مىباشند و اللَّه اعلم .
وَ إِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَ يَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُولُ
از تفسير قمى نقل شده : چون محضر آن حضرت مىآمدند ، بجاي سلام مىگفتند : « انعم صباحا و انعم مساء » و آن تحيت اهل جاهليت بود يعنى صبح و شب در نعمت باشى .
ناگفته نماند : چون ظهور
الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى
در منافقان است در اين صورت قول تفسير قمى تأييد مىشود .
على هذا تحيت منافقان بر خلاف
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى
نمل / 59 ،
فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ . . .
نور / 61 ، است .
بسياري از مفسّران گفتهاند : اين در بارهء يهود است چون محضر حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله مىآمدند به جاى « السلام عليك » مىگفتند : « السلام عليك » سام به معنى مرگ است .
در الميزان فرموده :
وَ يَقُولُونَ
عطف است بر « حيوك » يا حال است و به طور كنايه انكار رسالت آن حضرت مىباشد ، يعنى : در ضمير خويش مىگفتند :
چرا خدا ما را در مقابل گفتهمان ، عذاب نمىكند ، پس او پيامبر نيست و گرنه