توطئه نكنند .
دوم : معلوم مىشود كه منافقان ميان خود جلسه تشكيل داده و در بارهء مسلمانان نجوى مىكردند و اين سبب ناراحتى مسلمانان ميشد و نجواى آنها در رابطه با گناه ، تجاوز و مخالفت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بود كه از اين كار نهى شدند و نيز چون به محضر حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله مىآمدند ، به جاى سلام كردن ، چيز ديگرى مىگفتند .
اين جريان در هر زمان هست كه دشمنان بر عليه مؤمنين جلسات سرى تشكيل مىدهند و سبب آزار آنها مىشوند .
سوم : اهل ايمان به عبارت
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
از تشكيل چنان جلسات نهى شدهاند .
چهارم : مؤمنان در مقابل تشكيل جلسات آنها توكل بر خدا كنند و بدانند كه نجواى آنها ضررى به مؤمنان نخواهد رسانيد جز با اذن خدا .
7 -
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
گفتيم : اين آيه مقدمه است بر آيه بعدى و در عين حال علم و احاطه كامل خدا را بر موجودات بيان مىدارد ، اين يك مطلب عقلى است كه آفريننده بايد به آفريده ، عالم باشد و گرنه آفريننده نخواهد بود ، چطور معقول است معماري ساختمانى را بنا كند و از چگونگى آن كه با دست خود ساخته است بىاطلاع باشد ، رؤيت در آيه به معنى علم است .
ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا أَدْنى مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ ما كانُوا
ذكر خاص بعد از عام و در رابطه با آيه بعدى است و ترسيم بسيار عجيبى است در رابطه با حضور خدا با هر انسان ، « ادنى » به معنى كمتر و پائينتر مىباشد