و صفاى آنهاست ، منثور از نظر پراكنده بودن در جاهاى مختلف است ، در سورهء طور خوانديم
وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ
/ 24 .
20 -
وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً
اشاره است به آنكه اينها نمونهاى از مواهب بهشت است « ثم » به معنى آنجا ، مفعول « رأيت » مىباشد به نظر بعضى تقدير آن : « اذا رأيت الاشياء ثم » است ، نعيم نعمت گسترده ، ملك به معنى حكومت مىباشد ، از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در تفسير ملك نقل شده : كه ملائكه با اذن مؤمن به قصر او وارد مىشوند
« و ان الملائكة من رسل اللَّه ليستأذنون عليه فلا يدخلون عليه الا باذنه فذلك الملك العظيم »
( صافى ) . در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل شده :
« لا يغنى و لا يزول » .
21 -
عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً
عاليهم حال است از ابرار ، و آن به معنى « در برشان » و ثياب فاعل آن است . نكره آمده فضّه از باب تفخيم است ، در بعضى از آيات آمده :
يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ يَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ
كهف / 31 .
شَراباً طَهُوراً
يك بار بيشتر در قرآن مجيد نيامده است طهور مبالغه در تطهير است . گويى با نوشيدن آن تمام قذارتهاى ظاهرى و باطني از آنها خواهد رفت .
در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل شده :
« يطهرهم عن كل شىء سوى اللَّه »
و در روايتى از امام باقر عليه السّلام فرموده : از آن شراب شربتى مىنوشند خداوند به وسيله آن ، قلوبشان را از حسد پاك مىكند و موهاى بدنشان مىريزد .
( صافى از كافى ) .
در الميزان فرموده : آن شراب قذارتى نمىگذارد مگر آنكه زايلش