ناگفته نماند : در اين گونه بلاها ، عدهاى اطفال ، مجانين و مانند آن نيز هلاك مىشوند كه قهرا در قيامت مورد رحمت خدا واقع مىگردند .
27 -
إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً
.
يعنى اگر بمانند از يك طرف بندگان تو را اضلال مىكنند ، از طرف ديگر فرزندانشان نيز بعد از مكلف شدن مانند خودشان بدكار و كافر خواهند بود ، ديگر راهى براى زنده ماندنشان نيست ، اين آيه استدلال است براى
لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ . . .
كه گذشت .
صالح بن ميثم مىگويد : از حضرت باقر عليه السّلام پرسيدم : نوح از كجا دانست كه جز فاجر و كافر نمىزايند ؟ فرمود : آيا قول خدا را نشنيدهاى كه به نوح فرمود :
أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ
( تفسير برهان ) .
از اين حديث معلوم مىشود كه « قومك » به فرزندان آنها نيز شامل بوده است .
ناگفته نماند : از آيه شريفه استفاده مىشود كه بد كاران هر قوم به احترام نيكو كاران و موحدان زنده مىمانند و از نعمتهاى خدا استفاده مىكنند ، و گرنه بد كاران مىبايست طبق ناموس خلقت نابود گردند .
28 -
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً
.
دعاى دوم آن حضرت است در رابطه با غفران پدر و مادرش و يارانش و همه مؤمنين و مؤمنات ، منظور از
وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً
مؤمنان قوم خويش است قرآن مجيد دعا بر مؤمنين و مؤمنات را از حضرت ابراهيم عليه السّلام نيز نقل مىكند .
آنجا كه فرموده :
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ