و همهء مؤمنين مؤمنات كه در بارهء قوم خويش مستجاب شد و در بارهء ديگران ان شاء اللَّه مستجاب خواهد گرديد .
21 -
قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً
.
منظور از « من . . . » سران مشركان است كه آنها با تكيه بر مال و اولاد در كفر اصرار مىكردند و مردم را به پايدارى در شرك مىخواندند ، على هذا مال و اولاد بر ضلالت آنها افزود .
22 -
وَ مَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً
.
فاعل « مكروا » ظاهرا مترفين سابق است و شايد همه قوم باشد ، مكر كبير دعوت به حمايت از خدايان است كه در آيه بعدى مىآيد .
23 -
وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً
.
فاعل « قالوا » ممكن است سران قوم باشد و يا همه قوم كه يكديگر را به حمايت خدايان باطل تشويق مىكردند ، آيه صريح است كه پنج بت به نامهاى فوق در ميان آنها بوده است ، به نقل كلبى در كتاب « الاصنام » و ساير كتابها ، بتهايى در عربستان به نامهاى فوق در زمان حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله وجود داشته است .
در اين صورت نام آنها را از نام بتهاى قوم نوح اقتباس كردهاند ، بسيار بعيد است كه بگوئيم آنها از زمان نوح عليه السّلام مانده بودند ، چنان كه در مجمع از ابن عباس نقل شده : اينها نامهاى بتهاى قوم نوحند ، سپس عرب آنها را عبادت كردند من تركيب و محلهاى اين بتها را در قاموس گفتهام .
از « آلهتكم » به نظر مىآيد كه بتهاى زياد داشتهاند ولى پنج بت فوق