تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 369

مساهمون:

ص٣٦٩
نامگذارى توسط حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله بوده است و نيز سورهء مباركه بنا بر شهادت آياتش مكى است و ظاهرا كسى خلاف آن را نگفته است .

مطالب سوره

4 - در اين سوره مىخوانيم كه گروهى از جن به تلاوت قرآن كه توسط حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله خوانده مىشد ، گوش كرده و به آن ايمان آورده‌اند و آنها قبل از شنيدن قرآن مشرك بوده‌اند . آنها مانند سابق براى شنيدن بعضى از اسرار به آسمان بالا رفته ولى با كمال تعجب ديده‌اند كه آسمان پر از محافظ است و آنها را مىرانند ، آن گاه گفته‌اند : اين چه پيشامدى است ؟ آيا بناست بلائى نازل شود يا خيرى پيش آيد و نظير اين سخنان . در آيه پانزده سخن جن تمام مىشود ، از آيه شانزده استنتاجى است از آيات گذشته كه در آنها توحيد و نبوت و معاد و در آخر عصمت انبياء مطرح مىشود .

شأن نزول

5 - از آيات معلوم نمىشود كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله جن را ديده است ، همين قدر به دست مىآيد كه آنها تلاوت قرآن را شنيده‌اند در مجمع البيان از ابن عباس نقل است كه گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چيزى بر جن نخواند و آنها را نديد آن حضرت با گروهى از ياران خود به بازار عكاظ رفتند در حالى كه شياطين از رفتن به آسمان منع شده بودند ، آنها به ميان قوم خويش باز گشته و جريان را باز گفتند . گفتند : در شرق و غرب زمين بگرديد و ببينيد چه اتّفاق افتاده است ، گروهى از آنها به « تهامه » گذر كردند كه آن حضرت با ياران خويش نماز صبح