[ سوره القلم ( 68 ) : آيات 44 تا 52 ]
فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ( 44 ) وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ( 45 ) أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ( 46 ) أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ( 47 ) فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نادى وَ هُوَ مَكْظُومٌ ( 48 )
لَوْ لا أَنْ تَدارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَراءِ وَ هُوَ مَذْمُومٌ ( 49 ) فَاجْتَباهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 50 ) وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ( 51 ) وَ ما هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ( 52 )
44 - بگذار مرا ( با ) آنكه اين قرآن را تكذيب مىكند ، آنها را به تدريج مىگيريم از جايى كه نمىدانند .
45 - و به آنها مهلت مىدهم تدبير من محكم است .
46 - يا از آنها اجرى مىخواهى كه از غرامت سنگين شده هستند ؟ !
47 - يا عالم غيب نزد آنهاست و آنها از آن مىنويسند ؟ !
48 - به دستور پروردگارت صبر كن و مانند رفيق ماهى ( يونس ) مباش ، وقتى كه خدايش را خواند و پر از پشيمانى بود .
49 - اگر نعمتى از پروردگارش او را درك نمىكرد به صحرا انداخته مىشد در حالى كه ملامت شده بود .