لفظ « كذلك » خبر مقدم و « العذاب » مبتداى آنست ، يعنى : عذاب و بلا مانند عذاب اهل آن باغ است . و آن اينكه خدا به انسان نعمت مىدهد و او را در معرض آزمايش قرار مىدهد و او بىخبر از حقيقت امر ، به حال طغيان در مىآيد و شرك مىورزد و قدر نعمت را نمىداند ، تا نعمت از دستش مىرود .
اما عذاب آخرت بزرگتر است ، زيرا آن دائمى و عذاب خالص است ، عذاب دنيا آميخته با نوعى از نعمتها و زود گذر است ، « لو » به معنى تمنى ( اى كاش ) مىباشد .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 291
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٩١