9 - روزى كه شما را براى روز جمع شدن جمع مىكند ، آن روز مغبون شدن است ، هر كس به خدا ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد او را به بهشتهايى داخل مىكند كه از زير آنها نهرها جارى است ، در آن جاودانند آنست نجات بزرگ .
10 - و آنان كه كافر شده و آيات ما را تكذيب كردهاند ، آنها اهل آتشند و در آن جاودانند ، آن بد جايگاهى است .
كلمهها
و بال : كيفر و عاقبت بد ، و بل در اصل به معنى شدت و ثقل است .
تغابن : غبن : فريب دادن در معامله ، تغابن : مغبون كردن همديگر ، ممكن است بين الاثنين نباشد مانند « تعالى اللَّه و تبارك » در اين صورت مصدر به معنى مفعول است يعنى : مغبون شدن .
شرحها
در اين آيات مىخوانيم كه كائنات خدا را تسبيح مىكنند ، حكومت جهان در دست اوست ، كارها را طورى انجام مىدهد كه مخصوص ستايش است ، آسمانها و زمين را به حقّ آفريده و همه چيز را مىداند ، آنان كه با خدا مخالفت كنند منكوب مىشوند ، حكايت گذشتگان شاهد اين مدعاست .
كفار گمان مىكنند كه هرگز زنده نخواهند شد ولى گمان بىجايى است خدا همه را زنده خواهد كرد ، نيكو كاران هر يك جاى خويش را خواهند گرفت ناگفته نماند : نتيجه شش آيه اول چنان كه خواهيم گفت : اثبات معاد است و پس از اثبات آن در آيه هفتم فرموده :
زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ . . .
.
1 -
يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ