بود چنان كه فرموده :
إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكادُ أُخْفِيها لِتُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما تَسْعى
طه / 15 .
3 -
خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
.
به حق بودن خلقت آسمانها و زمين در صورتى است كه اين خلقت به معاد انجامد و گرنه خلقت آنها به حق نبوده و عبث خواهد بود چنان كه در جاى ديگرى آمده :
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ
دخان / 28 - 39 ، پس منظور از حق بودن هدفدار بودن است و آن منتهى شدن به معاد مىباشد .
منظور از تصوير شكل دادن است ، قوام شىء با شكل و صورت آن است ، بهتر بودن صورتها در اثر نظم و تناسب اندامهاست به طورى كه غايت و هدف شكل دهنده را بر آورد ، اين تصوير در رحم مادران انجام مىگيرد و اعضاء لازم در بدن مىرويد
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ
آل عمران / 60 على هذا منظور از آن زيبايى نيست .
به نظر مىآيد : منظور از ذكر خوبى صورتها اشاره ديگرى به معاد است يعنى : اين شكل و اين اعضاء عجيب ظاهرى و باطنى نمىشود فقط براى چند صباح باشد على هذا فرموده :
وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
.
4 -
يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَعْلَمُ ما تُسِرُّونَ وَ ما تُعْلِنُونَ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
.
اين آيه در عين مطلب مستقل بودن ، دفع اشكالى است كه به نظر مىآيد ، يعنى : آن وقت كه بخواهد زنده كند از كجا آدمها را پيدا خواهد كرد و چگونه اعمال آنها را به حساب خواهد گرفت ؟ ! در جواب فرمود : آنچه در آسمانها و زمين هست از جمله ذرات شما و روح