مانند سورهء حديد مىباشد و غرض آن تشويق مؤمنين به انفاق در راه خدا و رفع دغدغه قلوب آنهاست در رابطه با تحمل مشقات ضرر مالى و جانى . ده آيات اولى به حكم مقدمه است به غرض مذكور . . .
ناگفته نماند : سورهء مباركه حديد بيشتر به مسئله انفاق در راه خدا راجع بود و اينكه مصيبت مالى و جانى كه متحمل مىشويد از اول در كتاب خدا نوشته شده است و در اول آن با عدهاى از اسماء حسنى موقعيت خدا را در جهان هستى مجسم مىكرد .
اين سوره كه چهارده سوره بعد از سورهء حديد نازل شده ، ابتدا خداوند متعال را با تنزيه ، ملك ، قدرت ، علم و نظير آن توصيف مىكند و بازگشت همه را به سوى او مىداند ، منكرين معاد را ملامت مىنمايد و آنها را اهل عذاب مىداند و در آيات يازده تا هيجده مىگويد : در راه خدا انفاق كنيد ، رسول خدا را اطاعت نمائيد ، آنچه از مصيبت به شما رسد با اذن خداست ، بترسيد از آنكه دوستى اموال و اولاد شما را از راه خدا و انفاق باز دارد .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١٨٥