سورهء تغابن
در مدينه نازل شده و هيجده آيه است
نظرى به سوره مباركه
1 - تغابن بيست و دومين سوره است كه بعد از سورهء تحريم در مدينه نازل گرديد از آيات آن معلوم مىشود در موقعى نازل شده كه انفاق در راه خدا و تحمل شدائد جنگ و شهيد شدن مطرح و مورد گفتگو بوده است ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء شصت و چهارم مىباشد .
2 - عدد آيات آن به اتفاق قارئان هيجده آيه است ، در تفسير خازن مىخوانيم كه اين سوره از دويست و چهل و يك كلمه و هزار و هفتاد حرف فراهم آمده است .
3 - تسميه آن به « تغابن » به علّت آمدن اين كلمه در آيه نهم آن است
يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنِ
به نظر مىآيد كه اين نامگذارى توسط حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله بوده است .
4 - سورهء مباركه به شهادت آيات آن ، مدنى است ، مفسران نيز چنين گفتهاند .
ابن عباس گويد : همه آن در مكه نازل شده مگر سه آيه اخير كه مدنى است ( مجمع البيان ) اين سخن ظاهرا اجتهادى است از ابن عباس .
مطالب و غرض سوره
در الميزان فرموده : اين سوره شبيه است به سورهء حديد و سياق و نظم آن