به نام خداى رحمان رحيم
1 - چون منافقان پيش تو آيند گويند : گواهى مىدهيم كه تو رسول خدايى ، خدا مىداند كه تو رسول او هستى خدا گواهى مىدهد كه منافقان دروغگويانند .
2 - سوگندهاى خود را سپر قرار داده و از راه خدا اعراض نمودهاند ، بد است آنچه مىكنند .
3 - اين بدانجهت است كه آنها ايمان آورده و سپس كافر شدهاند ، بر قلبشان مهر زده شده و نمىفهمند .
4 - چون آنها را به بينى بدنهايشان تو را به شگفت آورد و اگر سخن گويند گوش مىدهى ( ولى ) گويى چوبهاى تكيه دادهاند ، هر صدا را بر عليه خود گمان مىكنند ، آنها جز دشمن نيستند از آنها حذر كن ، خدا آنها را بكشد كجا بر مىگردند .
5 - و چون به آنها گفته شود : بيائيد تا رسول خدا برايتان استغفار كند سرشان را ( به مسخره ) تكان مىدهند ، مىبينى كه معرض و متكبرند .
6 - يكسان است بر آنها استغفار كنى يا نكنى ، خدا هرگز آنها را نخواهد بخشود ، خدا قوم فاسق را هدايت نمىكند .
7 - آنها بودند كه گفتند به آنان كه با رسول خدا هستند انفاق نكنيد تا متفرق شوند خزائن آسمانها و زمين خاص خداست ليكن منافقان نمىفهمند .
8 - مىگويند چون به مدينه برگشتيم عزيزتر ذليلتر را از آن خارج خواهد كرد ، عزت خاص خدا و رسولش و مؤمنين است ليكن منافقان نمىفهمند .
كلمهها
جنه : سپر . جن بفتح اول به معنى مستور كردن است سپر را از آن جهت جنه گفتهاند كه صاحب سپر زير آن مستور مىشود .
صدوا : صدّ به معنى منع و اعراض هر دو آمده است .
خشب : ( بر وزن عنق ) چوبهاى ضخيم . مفرد آن خشب ( بر وزن