تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
به نام خداى رحمان رحيم 1 - تسبيح مىكند خدا را آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، خدايى كه مدبر ، پاك ، غالب و حكيم است . 2 - اوست كه در ميان درس ناخوانده‌ها پيامبرى مبعوث كرد كه آيات خدا را براى آنها مىخواند و پاكشان مىكند و به آنها كتاب و حكمت مىآموزد ، آنها از پيش در گمراهى آشكار بودند . 3 - و مبعوث كرد در ميان ديگران از آنها ، كه هنوز به آنها ملحق نشده‌اند ، خدا عزيز و حكيم است . 4 - آن فضل خداست كه به هر كه خواهد بدهد خداى صاحب فضل بزرگ است . 5 - حكايت آنان كه تورات به آنها تعليم شد ولى نكردند ، مانند حكايت الاغ است كه كتابها را حمل مىكند بد است حكايت قومى كه آيات خدا را تكذيب كرده‌اند خدا قوم ظالم را هدايت نمىكند . 6 - بگو : اى كسانى كه يهودى شده‌ايد اگر گمان داريد كه دوستان خدا هستيد پس آرزوى مرگ كنيد اگر راستگوييد . 7 - و هرگز مرگ را آرزو نخواهند ، به علت آنچه از پيش فرستاده‌اند ، خدا به ظالمان آگاه است . 8 - بگو : مرگى كه از آن فرار مىكنيد ، حتما به شما خواهد رسيد ، سپس به سوى خدايى كه داناى نهان و آشكار است بر مىگرديد ، از آنچه كرده‌ايد به شما خبر خواهد داد .

كلمه‌ها

اميين : درس ناخوانده‌ها . راغب گويد : امّى كسى است كه خواندن و نوشتن بلد نيست و از قطرب نقل مىكند كه اميّه به معنى غفلت و جهالت ، و امى از آنست ، طبرسى فرمايد : « يعنى العرب و كانت امة
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 156 | على اكبر قرشى بنابى