تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 491

مساهمون:

ص٤٩١
46 - هر كه از مقام پروردگارش بترسد او را دو بهشت هست . 47 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد . 48 - داراى انواعى از نعمتها هستند . 49 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مىكنيد . 50 - در آن دو بهشت دو چشمه جارى هست . 51 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ 52 - در آن دو از هر ميوه دو نوع هست . 53 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خويش را تكذيب مىكنيد ! 54 - نشستگانند بر بساطهايى كه جوف آنها از حرير ضخيم است و ميوه دو بهشت به آنها نزديك است . 55 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ 56 - در آن بساطها زنان شوهر دوستى هستند كه انس و جنى قبل از شوهران به آنها نزديكى نكرده است . 57 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ 58 - گويى آنها ياقوت و مرجان هستند . 59 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد ؟ 60 - آيا جزاى احسان جز احسان است . 61 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد .

كلمه‌ها

مقام : اسم مكان است ( محل ايستادن ) و نيز مصدر ميمى آيد . افنان : فن : شاخه درخت و نيز به معنى نوع آيد ، مفرد آن افنان است ، منظور ظاهرا معناى دوم است ، اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده است . متكئين : اتكاء : نشستن به حالت اطمينان و آرامش . در مصباح و اقرب