منظور از
قاصِراتُ الطَّرْفِ
آنست كه نگاه خويش را به شوهران خود منحصر كردهاند ، اين يكى از موهبتهاى بزرگ است كه همسر يك نفر به جز شوهر خود به كسى توجهى نداشته باشد .
از ابو ذر نقل شده : زن بهشتى به شوهرش مىگويد : به عزت پروردگارم قسم من در بهشت چيزى نيكوتر از تو نمىبينم حمد خدا را كه مرا همسر تو و تو را شوهر من كرد .
در قرآن مجيد اوصاف زيادى دربارهء زنان بهشتى نقل شده است نظير اين آيه و آيات
وَ حُورٌ عِينٌ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ
واقعه / 22 ،
أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ
بقره / 25 .
خَيْراتٌ حِسانٌ
رحمن / 7
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ
صافات / 48 ،
أَبْكاراً عُرُباً أَتْراباً
واقعه / 37 ،
وَ كَواعِبَ أَتْراباً
نبأ / 33 .
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ . . .
يعنى هيچ كس پيش از شوهران به آنها نزديكى نكرده و ازالهء بكارت ننموده است ،
فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
نشان مىدهد كه جن را نيز زنان بهشتى خواهد بود .
58 و 59 -
كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ فَبِأَيِّ . . .
.
منظور وصف طراوت و زيبايى آنهاست طبرسى فرموده : در حديث ابن مسعود آمده زن بهشتى ( چنان صفايى دارد ) كه مغز ساقهايش از پشت هفتاد لباس حرير ديده مىشود .
60 و 61 -
هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ فَبِأَيِّ . . .
استفهام انكارى و تعليل نعمتهاى گذشته است . در اين آيه خوف آنها كه در
وَ لِمَنْ خافَ
گذشت احسان حساب شده است ، مسلما اعمالشان نيز در نظر مىباشد .
در روايت انس بن مالك از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمده كه فرمود : آن حضرت