بهشت خواهد بود .
48 و 49 -
ذَواتا أَفْنانٍ فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
يعنى آن دو داراى انواعى از نعمتها و ميوههاست . اين آيه با اين كوچكى معنايى بس وسيع دارد .
50 و 51 -
فِيهِما عَيْنانِ تَجْرِيانِ فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
.
ابهام عينان براى عظمت آنهاست ، براى بهشت چشمههايى به نام كافور سلسبيل تسنيم در قرآن آمده است ، شايد « عينان » از آنها باشد .
فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
نشان مىدهد جن نيز از آن چشمهها خواهند داشت .
52 و 53 -
فِيهِما مِنْ كُلِّ فاكِهَةٍ زَوْجانِ فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
.
درست معلوم نيست منظور از « زوجان » چيست ، گفتهاند يك قسم متعارف است كه در دنيا ديدهاند ، قسم ديگر غير متعارف و اللَّه اعلم ، ولى جن و انس هر دو از آنها بهرهمند هستند .
( اللهم اجعلنا من اهل الجنة بمحمد و آله ( ص ) ) 54 و 55 -
مُتَّكِئِينَ عَلى فُرُشٍ بَطائِنُها مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دانٍ فَبِأَيِّ . . .
.
فرش جمع فراش است به معنى بساط ، استبرق حرير ضخيم مىباشد يعنى توى آنها از حرير ضخيم است ، مراد از « دان » آنست كه ميوهها به اهل بهشت نزديك مىباشد حاجتى به زحمت كشيدن آنها نيست ، جن هم داراى اين موهبتها خواهد بود .
56 و 57 -
فِيهِنَّ قاصِراتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
.
ضمير « فيهن » راجع به « فرش » است و شايد راجع به « جنان » باشد كه معلوم است .