آيد مانند « سألته عن حاله » مراد از آن در آيه طلب نعمت و موهبتهاست و آن سؤال فطرى و زبانحال است نه سؤال قولى ، نظير :
وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ
ابراهيم / 34 .
مردم و كائنات يكپارچه نياز و احتياجند ، پيوسته از خدا مىخواهند و از او مدد مىگيرند
أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
فاطر / 15 ، و همه در ملك او تصرف مىكنند و از حول و قوه او بهره مىبرند ، مانند سايهاى كه پيوسته ادامه وجود خويش از صاحب سايه مىخواهد .
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
نشان مىدهد كه تمام كارها و تدبير جهان زير نظر خدا و با اراده و دخالت او اداره مىشود و او هر روز در كارى غير از روز گذشته است ، مقتضاى « رب » بودن همين مىباشد نفرين بر مفوضه كه مانند يهود دست خدا را بستهاند . ممكنات كه از خود استقلالى ندارند چگونه بدون خدا زندگى توانند كرد ، صدر الدين شيرازى از اين آيه به حركت جوهرى استدلال كرده است .
مَنْ فِي السَّماواتِ
حاكى است كه در آسمانها موجود زنده و با شعور هست اين سخن در ذيل
وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ . . .
شورى / 29 گفته شد
فَبِأَيِّ آلاءِ . . .
حاكى است كه جن نيز خدا را مىخواهد و از او مدد مىگيرد و از سؤال كنندگان عطايا و الطاف خداست .