تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 477

مساهمون:

ص٤٧٧
20 - ميان آن دو حائلى است كه به هم تجاوز نمىكنند . 21 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مىكنيد ؟ 22 - از آن دو مرواريد و مرجان خارج مىشود . 23 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مىكنيد ! 24 - براى خداست نهرهاى جارى شونده كه در دريا به وجود آمده و مانند مرزها ( آشكار ) هستند . 25 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مىكنيد ؟ 26 - هر كه در زمين هست فانى شونده است . 27 - فقط ذات پروردگارت مىماند كه صاحب عظمت و تكريم است . 28 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مىكنيد ؟ 29 - از او مىخواهد هر كه در آسمانها و زمين هست خدا هر روز در كارى است . 30 - پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مىكنيد ؟

كلمه‌ها

برزخ : واسطه ، حائل . لؤلؤ : مرواريد . در قاموس گويد : « اللؤلؤ : الدر » و در « درر » گويد در لؤلؤ بزرگ است ، در مجمع نيز « كبار الدر » گفته شده . مرجان : آن را مرواريد كوچك و نيز مرجان معمولى گفته‌اند كه در دريا مىرويد ، مرجان فقط در اين آيه و آيه 58 آمده است . منشآت : به وجود آمده‌ها . « نشأ » : به وجود آمدن . « نشا الشيء نشأ : حدث و تجدد » اينكه آن را مرتفعات معنى كرده‌اند درست نيست چنان كه خواهد آمد . اعلام : مرزها . علم ( بر وزن شرف ) اثر و نشانه‌ايست كه شىء با آن معلوم مىشود مانند علم شكر ، علامت راه ، كوه را به جهت معلوم بودنش