الوهيت فهميدند و گفتند : خدايان ما بهتر از اوست زيرا كه او رفت ولى خدايان ما باقى هستند .
قرآن در جواب آنها فرمود : او خدا نبود تا بگوئيد خدايان ما از او بهتر است ، بلكه او بندهء خدا بود ، ولادت او معجزهاى براى بنى اسرائيل بود ، نه دليل الوهيت ، و نيز ولادت او دليل وقوع قيامت است تا در آن شك نكنيد آن گاه در ذيل آيات ، نبوت عيسى ذكر شده است .
57 -
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ
.
ناگفته نماند سورهء مريم كه ولادت عيسى در آن ذكر شده سورهء چهل و چهارم است كه در مكه نازل گرديد ، ولى زخرف كه سورهء شصت و سوم مىباشد مدتها بعد از آن نازل شده است ، على هذا اين آيه ظاهرا اشاره به سورهء مريم و مراد از آن ، مثل بودن ولادت عيسى به قدرت خداست . يعنى : وقتى كه عيسى بن مريم براى قدرت خدا مثل زده شد ، آن گاه قوم تو از آن اعراض مىكنند ، كيفيت اعراض در آيهء بعدى آمده است . « يصدون » را فرياد كشيدن و ضجه معنى كردهاند در هر حال معنى اعراض مىدهد .
58 -
وَ قالُوا أَ آلِهَتُنا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ما ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ
.
به نظر مىآيد مشركان از كيفيت ولادت عيسى در سورهء مريم ، يك نوع الوهيّت فهميدهاند لذا گفتهاند : خداى ما از او بهتر است زيرا كه او رفت ، اما خدايان ما باقى و در دسترس است . ولى ادعاى الوهيت عيسى جدل و ادعاى بدون دليل است ، مشركان نه فقط در اين سخن مجادله مىكنند ، بلكه اساسا آنها قومى مخاصمهگر هستند . و اللَّه اعلم .
59 -
إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنا عَلَيْهِ وَ جَعَلْناهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرائِيلَ
.
يعنى : عيسى معبود نيست بلكه بندهاى از بندگان ماست ، مراد از « انعمنا »