تدريجى آن نيست ، شأن نزول و علت آن را نيز بايد از مطالب آن به دست آورد .
مطالب سوره و غرض آن
سورهء مباركه يكپارچه انذار است ، به استثناء دو آيه اخير كه دربارهء بشارت به بهشت است ، مطلب با نزديك شدن قيامت و شكافتن ماه شروع مىشود ، آن گاه سخن از تكذيب مشركان است كه نبوت آن حضرت را تكذيب مىكردند ، با آنكه مىدانستند به سر اقوام گذشته در اثر تكذيبشان چه بلاهايى آمد .
آن گاه به طور تفصيل ، عذابهايى كه بر قوم نوح ، هود ، صالح ، و لوط آمد بازگو كرده و در مقام نتيجهگيرى فرمايد : مگر كفار مكه از آنها بهتر هستند كه مانند آنها گرفتار نشوند ؟ و يا در كتابهاى آسمانى وعده شده كه اينان از بلا مصون خواهند بود ؟ و يا مىگويند ما متحد و يار يكديگريم و در مقابل خدا مىايستيم ؟ نه ، آنها توانايى ندارند ، و خواهند ديد : آتش آخرت چگونه آنها را خواهد گرفت .