سورهء قمر
در مكه نازل شده و پنجاه و پنج آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - سورهء قمر سى و هفتمين سوره است كه بعد از سورهء طارق در مكه نازل گرديد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء پنجاه و چهارم است آيات آن نشان مىدهد كه بعد از سال سوّم بعثت نازل شده ، موقعى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله دعوت خويش را آشكار كرده بود و كفار در مقابل دعوت آن حضرت به سختى ايستادگى مىكردهاند ، ولى وقت دقيق نزول آن معلوم نيست .
2 - عدد آيات آن به اجماع قارئان پنجاه و پنج است در تفسير خازن آمده كه اين سوره داراى سيصد و چهل و دو كلمه و هزار و چهار صد و بيست و سه حرف است ، اين مىرساند كه مسلمين از قديم الايّام به قرآن مجيد اهميّت بيشتر مىدادهاند .
3 - تسميهء آن به قمر به علّت وقوع اين كلمه و مطرح شدن انشقاق قمر در اول آنست ولى در روايات ، سورهء
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ
نقل شده است .
4 - سورهء مباركه مكى است ، مطالب آن شاهد اين مدعاست ، در الميزان فرموده : اينكه بعضى گفتهاند : آن در « بدر » نازل گرديد و يا بعضى از آيات آن را مدنى گفتهاند ، اعتنايى به حرفشان نيست .
5 - مىشود يقين كرد كه همهء سوره به يك بار نازل شده و دليلى بر نزول