و بخل مىورزند ، در مذمت آنها فرموده : آيا ندانستهاند كه مسئوليت هر كس به عهدهء اوست و ندانستهاند كه تلاش و سعى در راه خدا ، پاداشش به طور كامل به انسان خواهد رسيد .
زمخشرى در كشاف گويد : روايت شده عثمان بن عفان در راه خير انفاق مىكرد ، عبد اللَّه بن سعد بن ابى السرح برادر رضاعى او ، گفت : اينطور كه انفاق مىكنى شايد چيزى براى خودت نماند ، عثمان گفت : من گناهانى دارم مىخواهم بدين وسيله رضا و عفو خدا را جلب كنم . عبد اللَّه گفت ناقهء خويش را با جهاز آن به من بده ، من گناهان تو را به عهده مىگيرم ، عثمان چنان كرد و بر او شاهد گرفت و از انفاق دست كشيد ، در نتيجه آيات
أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي . . .
نازل گرديد ، طبرسى رحمه اللَّه آن را از ابن عباس ، سدى ، كلبى و جماعتى از مفسران نقل مىكند به قولى آيات درباره وليد بن مغيره و به قولى دربارهء عاص بن وائل نازل گرديد ( مجمع البيان ) .
29 -
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا
.
منظور از اعراض آنست كه وقت خودت را دربارهء آنها تلف نكن ، مراد از « ذكرنا » قرآن يا مطلق ياد خداست يعنى : حالا كه پيرو ظن و ميل طبع هستند از آنها اعراض كن . نظير :
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا . . .
حجر / 3 .
30 -
ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى
.
« ذلك » اشاره است بر ارادهء حيات دنيا ، گويى علم به طرف معلوم سير كرده و به آن رسيده است ، يعنى فهم و درك آنها فقط در اطراف زندگى فانى دور مىزند جمله
إِنَّ رَبَّكَ . . .
تأكيد همين مطلب است .