« الحق » به معنى شىء ثابت و حتمى است ، و آن با دليل و برهان اثبات مىشود ، قرآن مجيد حجيت ظن را به طور كلى رد مىكند كه ظن هيچ چيزى از كشف واقع را كفايت نمىكند ، عمل به احكام از روى ظن كه در اصول فقه مطرح است دلائل خاصى دارد .
نكتهها
توضيحى دربارهء عزى و غير آن :
در قرآن مجيد مجموعا از نه بت نام برده شده است :
لات ، عزى و منات كه گفته شد « بعل » كه در جريان الياس و در آيه
أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ
صافات / 125 است ، ودّ ، سواع ، يعوق ، يغوث و نسر كه در سورهء نوح خواهد آمد .
ظاهر آيات سورهء نوح آنست كه پنج بت اخير مربوط به قوم نوح عليه السّلام است ، گرچه در كتابها آنها را از جملهء بتهاى عربستان نام بردهاند ، اينك توضيحى دربارهء لات ، عزى و منات .
لات :
در تفسير آيات گفته شد كه در مجمع و جوامع الجامع نقل شده :
به قولى آن سه بت را در كعبه گذاشته و پرستش مىكردند ، ولى در بعضى نقلها مطلب غير از آنست ، ابن كلبى در كتاب الاصنام مىگويد : لات سنگ مكعّبى بود در طائف كه بنى عتاب بن مالك نگهبان آن بوده و بتخانهاى براى آن بنا كرده بودند ، قريش و تمام عرب آن را تعظيم مىكردند .
بدان مناسبت فرزندان خويش را « زيد لات » و « تيم لات » نام مىگذاشتند اين صنم همانطور بر پا بود تا آنكه قبيله ثقيف اسلام را قبول كردند ، رسول خدا