قوسين : قوس كمانى كه با آن تير مىاندازند .
تمارونه : مراء : مجادله بباطل .
سدرة :
سِدْرَةِ الْمُنْتَهى
سدر : درخت كنار و شجر النبق . تاء آن براى وحدت است ، منتهى به معنى محل انتهاء و تمام شدن است ، گويى منتهاى عروج است بالاتر از آن رفتن امكان ندارد .
زاغ : زيغ : انحراف .
شرحها
ظهور آيه سوم تا دوازدهم در بيان آنست كه : جبرئيل براى آوردن وحى از آسمان نازل شده و به حضور پيامبر آمده و تا يك مترى او رسيده ، آن گاه وحى خدا را به او ابلاغ كرده است . پيامبر به بودن جبرئيل يقين كرده است .
و ظهور آيات سيزده تا هيجده آنست كه : آن حضرت بآسمانها رفته و جبرئيل را به وقت نازل شدن در كنار
سِدْرَةِ الْمُنْتَهى
ديده است ، چشمش اشتباه نكرده و نيز در آنجا بسيارى از آيات قدرت خدا را ديده است .
على هذا آيات قسمت اول ، در رابطه با كيفيت وحى و آمدن جبرئيل به زمين است و آيات قسمت دوم در رابطه با رفتن آن حضرت به بالاست .
سوگند به سقوط ستاره و پائين آمدن آن براى غروب ، در تناسب با پائين آمدن جبرئيل است ، اين آيات امر عظيم وحى را با بيان بسيار عالى و عموم فهم بازگو مىكند و نيز جريان معراج را ، در اين زمينه مطالب ديگرى هست كه در شرحها و نكتهها خواهد آمد .
1 و 2 -
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى
.
اين دو آيه و دو آيه بعدى در رابطه با آنست كه : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از خود