تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
به نام خداى رحمان رحيم 1 - ق ، قسم به اين قرآن مجيد كه تو از پيامبرانى . 2 - بلكه تعجب كردند از اينكه انذار كننده‌اى از جنس آنها آمد كافران گفتند : معاد چيز عجيبى است . 3 - آيا وقتى كه مىميريم و خاك مىشويم ، به زندگى برمىگرديم ؟ اين بازگشت بعيدى است . 4 - ما آنچه را كه زمين از آنها مىكاهد مىدانيم ، در نزد ما كتاب نگهدارنده‌اى هست . 5 - بلكه چون حق به آنها آمد تكذيبش كردند ، آنها در حالت مختلطى هستند . 6 - آيا به آسمان كه بالاى سرشان است نگاه نكرده‌اند كه چطور آن را بنا كرده و زينت داده‌ايم و آن شكافها ( نقائصى ) ندارد ؟ 7 - زمين را گسترش داديم و در آن كوه‌هاى ثابت قرار داديم و در آن از هر صنف نبات بهجت - آور رويانديم . 8 - بصيرت دادن و تذكرى است بر هر بنده با انابه . 9 - و از آسمان آب مباركى نازل كرديم و با آن باغات و دانهء درو شده را رويانديم . 10 - و نخلهاى بلند با ميوه‌هاى متراكم رويانديم . 11 - براى روزى بندگان و با آن ، ديار مرده را زنده كرديم ، خروج از قبور چنين است . 12 - پيش از مشركان مكه ، قوم نوح و اهل رس و قوم ثمود پيامبران را تكذيب كردند . 13 - و قوم عاد و فرعون و قوم لوط . 14 - و اهل بيشه و قوم تبع ، همه پيامبران را تكذيب كردند ، تا وعدهء عذاب من حتمى شد . 15 - آيا از خلقت اول عاجز شده‌ايم ؟ بلكه آنها از خلقت تازه در اشتباهند .