ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه در شرح خطبه شقشقيه تحت عنوان ( طرف من اخبار عمر بن الخطاب ) نقل مىكند : عمر شبى در مدينه گشت مىكرد از خانهاى صداى مرد و زنى را شنيد ، به شك افتاد و از ديوار بالا رفت ، ديد مرد و زنى است و نزد آنها ظرف شرابى ، عمر گفت : اى دشمن خدا فكر مىكنى كه تو در گناه باشى و خدا بر تو بپوشد ؟ آن مرد گفت : يا أمير المؤمنين اگر من يك خطا كرده باشم تو سه خطا كردى ، خدا مىفرمايد
وَ لا تَجَسَّسُوا
تو تجسّس كردى ، خدا مىگويد
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
بقره / 119 ، ولى تو از ديوار بالا رفتى ، خدا مىگويد
فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ
نور / 61 اما تو سلام نكردى . در الغدير ج 6 / 121 از در منثور و غيره نقل كرده ، عمر به او گفت : آيا خيرى در نزد تو هست كه تو را عفو كنم ، مرد گفت : آرى و اللَّه ديگر چنين كارى نمىكنم ، عمر گفت برو تو را بخشودم .
نگارنده گويد : اشتباهات خليفه نه ده نه صد هزار هاست . به بينيد امير المؤمنين عليه السّلام او را در خطبهء شقشقيه چطور توصيف كرده است .
رواياتى دربارهء غيبت :
علت حرمت غيبت آنست كه حيثيت انسانها را از بين مىبرد و اعتماد مردم را از همديگر سلب مىكند زيرا كه در اثر پوشيده بودن عيبها ، مردم به يكديگر اعتماد مىكنند اما بعد از افشاگرى ديگر اعتمادى در بين نمىماند و نيز سبب عداوت ميان غيبت كننده و غيبت كرده مىشود ، بدين جهت ، آن از گناهان بزرگ به حساب آمده است .
« عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله الغيبة اسرع في دين الرجل المسلم من الاكلة في جوفه »
« 1 » غيبت در نابودى دين مرد مسلمان سريعتر است
هامش
( 1 ) كافى باب الغيبة و البهت .