شرحها
در اين آيات مىخوانيم :
1 - اگر دو گروه از مسلمانان با هم به جنگ پرداختند براى همه مسلمانان واجب است ميان آنها صلح بدهند و اگر يكى بر ديگرى تجاوز كرد با متجاوز بجنگند تا از تجاوز دست بردارد آن گاه ميان آنها آشتى بدهند ، عجب فرمان و حكم مفيد و كارسازى ؟ ! ! ! 2 - مؤمنان برادر يكديگر هستند بايد ميان برادران صلح و آشتى داد ، اين رابطهء ميان مسلمانان ، در ميان هيچ قوم و فرقهاى يافته نيست ، جهان سوسياليستى نهايت چيزى كه گفته است « رفيق يولداش » است .
3 - مسلمانان نبايد يكديگر را مسخره كنند و نبايد بر يكديگر عيب بگيرند و نبايد همديگر را با القاب قبيح صدا كنند .
4 - مؤمن نبايد براى مؤمنان سوء ظن كند ، غيبت مؤمنان حرام و مانند خوردن گوشت برادر پس از مرگ اوست .
5 - ريشهء همه انسانها يكى است ، فضيلت فقط در تقوى است .
9 -
وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ
.
اين آيه مىگويد : اگر ميان دو گروه از مسلمانان جنگ پيش آيد وظيفه همه مسلمانان آنست كه ميان آنها صلح دهند و اگر ديدند يكى بر ديگرى تعدى كرده بايد با او بجنگند تا به ترك قتال تن در دهد . رجوع ضمير « اقتتلوا » به « طائفتان » به علت آنست كه هر طائفه از انسانهاى بسيارى تشكيل يافته است منظور از
أَمْرِ اللَّهِ
ترك قتال .
روزى كه حضرت مجتبى عليه السّلام و عمار ياسر و ديگران به كوفه آمدند تا مردم