علم و اطمينان لازم است و گرنه اقدام از روى جهالت خواهد بود .
7 -
وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ
.
از اين آيه معلوم مىشود كه هنوز بعضى از مسلمانان اصرار داشتند كه باز به قبيله بنى المصطلق حمله شود ولى آيه آنها را متوجه مىكند كه در كارها از رسول خدا پيروى كنند ، لذا اين آيه با آيهء
لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
بى ارتباط نيست .
وَ اعْلَمُوا
عطف است بر « فتبينوا » .
وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
.
بهر حال : اين آيه مىگويد بدانيد رسول خدا در ميان شماست و او هدايت شده از جانب خداست ، بايد شما از او پيروى كنيد و اگر او تابع نظر شما باشد به زحمت و هلاكت خواهيد افتاد ، ليكن خدا خواسته كه به زحمت نيافتيد از اين جهت ايمان را به شما محبوب و كفر و خروج از طاعت رسول را به شما مبغوض كرده است .
آنان كه ايمان را محبوب و كفر و عصيان را مبغوض دارند اهل كمال و هدايتند . به نظر مىآيد « زينه » عبارت اخرى و تأكيد « حبب » است و فسوق و عصيان از لحاظ مصداق يكى هستند به هر حال هر دو توفيق خدايى مىباشند در مجمع البيان از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده :
« الفسوق الكذب » .
8 -
فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ نِعْمَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
.
مفعول له است براى « حبب » و « كره » يعنى : اين تحبيب و تكريه تفضل و نعمتى است از جانب خدا ، نه از باب استحقاق ، اما در عين حال كار جزافى نيست زيرا خدا داناست كه تفضل و نعمت خود را در كجا قرار مىدهد و كار را بمصلحت انجام مىدهد .