أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ
حبط خود عمل است يعنى : اگر سخن گفتن با پيامبر را بر وجه احترام ادا كنيد ثواب خواهد داشت و چون مراعات احترام نكنيد مستحق عذاب مىشويد و ثواب اين عمال حبط مىگردد . پس اين سخن ربطى به بطلان سائر اعمال ندارد . ناگفته نماند : اين سخن خلاف ظاهر آيه است .
3 -
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ
.
نقطه مقابل آيهء ما قبل است منظور از « يغضون » پائين آوردن صداست ، امتحان را به قولى تمرين و عادت دادن گفتهاند .
در مجمع فرموده : آن از « امتحان الذهب بالنار » اخذ شده كه طلا را با ذوب كردن خالص مىكنند ، يعنى خدا قلوب آنها را به تقوى عادت داده يا براى تقوى خالص كرده است .
كلمه
رَسُولِ اللَّهِ
نشان مىدهد كه اين احترام ، در واقع احترام به خداست حاكى است كه احترام آن حضرت از مكفّرات گناه است مانند توبه
أَجْرٌ عَظِيمٌ
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ
روشن مىكند كه آن پيش خدا پاداش دارد ، ظاهرا مىشود رفتار با امام معصوم و ولى فقيه را نيز از اين آيه فهميد .
4 -
إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ
.
اين عمل مصداق تحقير و اسائه ادب است ، آيه نشان مىدهد كه اين كار واقع شده است .
در جوامع الجامع فرموده : روايت شده كه هيئت بنى تميم وقت ظهر به مدينه آمده آن حضرت استراحت كرده بود صدا زدند كه « يا محمّد اخرج الينا » آيه چنين كسانى را به نافهمى و بىخردى نسبت مىدهد لفظ « اكثر » ظاهرا در اينجا مفهوم ندارد و در معناى « هم »
لا يَعْقِلُونَ
است ، « وراء » به معنى « پس يا جلو » مىباشد .