سورهء فتح
در مدينه نازل شده و بيست و نه آيه است
نظرى به كليات سوره
1 - بنا به نقل مصحف امام صادق عليه السّلام ، فتح بيست و ششمين سوره است كه بعد از سورهء تغابن نازل گرديد . به نقل ديگر بيست و پنجمين سوره است كه بعد از سورهء جمعه نازل شد چنان كه در مقدمه گفتهايم ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد ، سورهء چهل و هشتم است .
ناگفته نماند : آن بعد از انصراف حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله از حديبيه ، در راه مدينه نزول يافته است « 1 » ، منظور از مدنى بودن سورهها آنست كه بعد از هجرت نازل شدهاند خواه در مدينه باشد يا در غير آن . ايضا نزول اين سوره در سال ششم هجرت بوده است .
2 - در مجمع البيان فرموده : عدد آيات آن به اتفاق همهء قارئان ، بيست و نه است ، گويند : اين سوره داراى پانصد و شصت كلمه و دو هزار و چهار صد و سى و هشت حرف است و اللَّه العالم .
3 - سورهء مباركه بىشك مدنى است چنان كه گفته شد و كسى خلاف آن را نگفته است .
4 - نامگذارى با « فتح » به علّت وقوع اين كلمه در اوّل آنست وانگهى
هامش
( 1 ) در سيرهء حلبى گويد : به وقت برگشتن از حديبيه در « كراع الغميم » نازل گرديد