ارزش بودن زندگى دنياست ، ظاهرا برزخ در نظر نيست .
بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ
يعنى : اين قرآن بلاغ و تبليغ از جانب خداست و در مقابل آن فقط قومى هلاك مىشوند كه از زى عبوديت و بندگى خارج شدهاند ، « هل » در اين گونه محلها به جاى « ما » نافيه مىآيد .
اولوا العزم
در كلمهها گفته شد بنا بر روايات اهل بيت عليهم السّلام منظور از عزم در آيه عزيمت و شريعت است ، و اولوا العزم عليهم السّلام پنج نفر هستند . نوح ، ابراهيم ، موسى عيسى و محمّد صلوات اللَّه عليهم چنان كه در آيه :
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ . . .
شورى / 13 و نيز در آيه هفتم از سورهء احزاب آمده است .
در كافى از ابن ابى يعفور نقل شده كه از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود
« سادة النبيين و المرسلين خمسة و هم اولوا العزم من الرسل عليهم دارت الرحى : نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد عليهم السّلام و على جميع الانبياء » ( اصول كافى باب طبقات الانبياء و الرسل و الأئمة ) .
در جوامع الجامع فرموده : اولوا العزم از پيامبران كسى است كه شريعت تازه آورده و شريعت سابق را نسخ كند ، آنها پنج نفر مىباشند .
در الميزان براى عزم سه معنى نقل كرده : صبر ، عزم بر وفا به ميثاق كتاب و شريعت ، آن گاه فرموده معناى سوم حق است و آن همانست كه روايات امامان - عليهم السّلام آن را بيان مىكند .
بد نيست به بعضى اقوال ديگر در اين زمينه اشاره نمائيم 1 - به نظر بعضى « من » در كلمه
مِنَ الرُّسُلِ
به معنى بيان است نظير