صدوق رحمه اللَّه در ثواب الاعمال روايت مفصّلى از امام صادق عليه السّلام در فضيلت آن ذكر مىكند ، طبرسى رحمه اللَّه بعد از نقل آن مىفرمايد : « و
قال عليه السّلام من اراد ان يعرف حالنا و حال اعدائنا فليقرء سورة محمّد صلّى اللَّه عليه و آله فانه يراها آية فينا و آية فيهم » .
4 - سوره مباركه به شهادت آيات و مطالب آن مدنى است اينكه در كشاف از سعيد بن جبير و ضحاك نقل كرده كه گفتهاند : مكى است ، سخنى بدون دليل بلكه واضح البطلان است .
در مجمع از ابن عباس و قتاده نقل شده : فقط آيهء 13
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ . . .
در موقعى نازل شد كه آن حضرت مىخواست از مكه به مدينه خارج شود ، به كعبه نگاه مىكرد و گريه مىنمود ، ولى اين گفته نيز به حكم اجتهاد در مقابل نص است .
5 - ظاهرا شأن نزول به خصوص دربارهء اين سوره نقل نشده است ، جريانها و پيشامدهاى آن روز ، از قبيل موقعيت جنگى ، موضعگيرى كفار و منافقان ، انفاق درباره تأمين جنگ و امثال آنها علّت نزول بوده است چنان كه از آياتش استفاده مىشود و نيز ظاهر آنست كه همهء سوره به يك بار نازل گشته است ، دليلى به نزول تدريجى وجود ندارد .
مطالب و غرض سوره
در الميزان فرموده : اين سوره كفار را با اوصاف خبيثه و اعمال ناشايست مخصوصشان توصيف مىكند و نيز مؤمنان را با صفات طيبه و اعمال نيكشان تعريف مىنمايد ، سپس آنچه از نعمت و كرامت را كه نتيجهء صفات مؤمنان است مىشمارد و آنچه از نقمت و هوان را كه اثر صفات كفار است بازگو مىكند .