21 - ياد كن برادر قوم عاد را وقتى كه قوم خويش را در سرزمين احقاف انذار كرد ، با آنكه پيامبرانى در زمان او و پيش از او آمده بودند ، گفت : عبادت نكنيد مگر اللَّه را ، من بر شما از عذاب روز بزرگ بيمناكم .
22 - گفتند : آيا آمدهاى تا ما را از خدايانمان برگردانى ، عذابى كه وعده مىكنى بياور ، اگر از راستگويانى ؟
23 - فرمود علم عذاب پيش خداست ، آنچه را كه با آن ارسال شدهام به شما تبليغ مىكنم ليكن شما را قومى مىبينم كه راه جهالت مىپيمائيد .
24 - چون ابر عذاب را ديدند كه رو به طرف واديهاى آنهاست گفتند : اين ابرى است به ما باران مىدهد ، بلكه آن چيزى است كه به عجله مىخواستيد ، بادى است در آن عذابى دردناك .
25 - هر چيز زنده را به امر خدايش هلاك مىكند ، آنها صبح كردند در حالى كه جز خانههايشان ديده نمىشد ، قوم مجرم را بدينسان سزا مىدهيم .
26 - به آنها تمكن داديم در آنچه به شما در آن تمكن ندادهايم و براى آنها گوشها و چشمها و دلها قرار داديم ولى گوشها و چشمها و قلبها هيچ چيز را از آنها كفايت نكردند زيرا كه آيات خدا را دانسته منكر بودند ، عذابى را كه استهزاء مىكردند آنها را گرفت .
27 - آنچه از شهرها در اطراف شما بود هلاك كرديم و براى آنها آيات خويش را گوناگون بيان كرديم تا برگردند .
28 - چرا خدايانى كه جز خدا براى تقرب به معبودى گرفتند ياريشان نكردند ، بلكه از آنها گم شدند ، آن گم شدن اثر افك و افترائشان بود .
كلمهها
أخا عاد : منظور از آن هود عليه السّلام است كه بر قوم عاد مبعوث شد ،
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً
اعراف / 65 .