از آن حضرت صلوات اللَّه عليه نقل شده ، ديگرى آنكه اين يك استفاده به خصوص است كه آن حضرت از جمع دو آيه كرده است و منظور اصلى همانست كه در تفسير آيه گفته شد و اللَّه اعلم .
لذات فانيهء دنيا : در مجمع البيان در ذيل آيهء
أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ . . .
از محمّد بن قيس از امام باقر عليه السّلام نقل شده : على عليه السّلام مانند يك برده با تواضع طعام مىخورد ، مانند برده بدون تكبر مىنشست ، دو تا پيراهن مىخريد غلام خويش را در برداشتن يكى مخير مىكرد خودش آن ديگرى را مىپوشيد ، اگر آستين آن از انگشتان دراز بود ، اضافه را قطع مىكرد ، و اگر از كعب پايش دراز بود آن را مىبريد .
پنج سال حكومت كرد ، آجرى بر آجرى و خشتى بر خشتى ننهاد ، نقرهاى و طلايى از خود به ارث نگذاشت ، به مردم نان گندم و گوشت مىداد خودش در منزل نان جو و زيت و سركه مىخورد .
هيچ دو كارى كه خدا از آنها راضى است پيش نيامد مگر آنكه دشوارترين بر بدنش را اختيار كرد .
هزار غلام آزاد كرد همه از دسترنج خويش بود كه دستش چروك برداشته و پيشانيش عرق كرده بود ، هيچ كس بعد از او عمل او را طاقت نداشت ، شب و روز هزار ركعت نماز مىخواند ( ظاهرا در بعض ايام ) از همه شبيهتر به او على بن الحسين عليه السّلام بود . كسى بعد از او طاقت عمل او را نياورد .
باز نقل مىكند : در حديث است كه عمر بن الخطاب گويد : با اذن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در مشربهء ام ابراهيم به محضر آن حضرت داخل شدم آن روز نوبت حفصه بود آن حضرت خوابيده و مقدارى از بدنش بر خاك بود ، زير سرش بالشى قرار داشت