در آيات گاهى مىخوانيم كه مردم به آتش نشان داده مىشوند مانند اين آيه و گاهى مىخوانيم كه آتش به آنها نشان داده مىشود مانند :
وَ عَرَضْنا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكافِرِينَ عَرْضاً
كهف / 100 آن ، مقدمه ورود به آتش است .
أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ
يك تعبير بخصوصى است كه به آنها گفته مىشود نعمت هاى خوشايندتان را در دنيا تمام كرديد و از آنها لذت برديد ، ايمان و عمل هم كه نداشتيد تا مستحق بهشت شويد ، پس
فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ . . .
بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ
.
تعليل عذاب الهون است
بِغَيْرِ الْحَقِّ
حاكى است كه شما حق تكبر در مقابل خدا نداشتيد شما خالق چيزى نبودهايد ، مشيت ازلى شما را بر سفره گستردهء نعمتها نشانيد و آن وقت كه خواست از بين برد ، شما كارهاى نبودهايد كه در پيش فرمان خدا « منم منم » بگوئيد .
« تفسقون » و خارج شدن از ايمان و عمل ، معلول استكبار است .
ناگفته نماند : با كمك روايات ، از آيهء شريفه فهميده مىشود كه بايد در استفاده از طيبات و لذائذ ميانه روى كرد و بلكه كوتاه آمد ، به اميد آنكه از لذائذ آخرت محروم نشد در اين زمينه چند روايت در نكتهها خواهد آمد .
نكتهها :
مدت اقل حمل : در رابطه با آيهء
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
در الميزان فرموده : در اين آيه اقل مدت حمل در نظر گرفته شده كه شش ماه است يعنى مراد از سى ماه ، بيست و چهار ماه دوران شير دادن و شش ماه مدت حمل است چنان كه فرموده :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ
بقره / 233 .