گذشتن شب و روز گفته است ، ابن اثير و اقرب الموارد زمان طويل معنى كردهاند ، گفته مجمع البيان با قرآن بهتر مىسازد .
شرحها
به دنبال آيه
ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ
در اين آيات فرموده :
اين شريعت و اين قرآن بصيرتهاست كه به انسانها شناخت و معرفت مىدهد .
سپس مىفرمايد : در سنت الهى نيكوكار و بدكار يكى نيستند ، بدين جهت قيامت بايد بيايد على هذا لازم بود مردم با اين بصيرتها هدايت شوند مشركان در اثر انكار معاد حاضر به قبول شريعت نيستند و فكر مىكنند كه در نزد خدا نيكوكار و بدكار يكسان است ولى خطا مىكنند . و نيز هواى نفس را معبود خود ساختهاند و مىگويند : زندگى فقط اين دنياست ، گذشت زمان عدهاى را مىآورد و عدهاى را مىبرد ، اگر راست مىگوئيد : پدران گذشتهء ما را زنده كنيد .
در جواب فرموده : اينان سخن از روى گمان مىگويند : دليلى به گفته خويش ندارند ، خدايى كه شما را زنده كرده همان خدا بعد از مردن بار ديگر زنده خواهد كرد .
20 -
هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
.
هذا اشاره است به قرآن يا به شريعت به اعتبار « ما نزل » ، منظور از « بصائر » بصيرت دهنده است گويى كه خود بصيرتند .
بَصائِرُ لِلنَّاسِ
نظير
هُدىً لِلنَّاسِ
بقره / 185 است .
على هذا مراد از
هُدىً وَ رَحْمَةٌ
هدايت خاص و رحمت است كه مخصوص اهل يقين مىباشد و ممكن است منظور مطلق هدايت و رحمت باشد كه شامل همهء مردم است .