قَرِيبٌ
« 1 » .
منظور از « الميزان » كتاب است كه حق و باطل ، نيكوكار و بدكار با آن سنجيده مىشود ، چنان كه در آيهء
وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
حديد / 25 ، نيز منظور همين است .
به نظر مىآيد : آمدن لفظ ميزان سبب شده كه پشت سر آن قيامت مطرح شود « بالحق » وصف انزال است ، يعنى حكمت الهى نزول آن را لازم گرفته است .
18 -
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ
.
استعجال كفّار از باب استهزاء بود ، مكرّر در آيات مىخوانيم كه مى - گفتند :
مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
ولى اهل ايمان كه به آن يقين دارند از آن مىترسند .
أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ
.
اشاره است به اينكه ايمان به آخرت دشوار نيست ولى كفّار مراء و مجادله مىكنند ، ضلال بعيد از آن جهت است كه واقعيّت اهمّ را گذاشته ، پى لذّات فانى مىروند .
19 -
اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ
.
به مناسبت ذكر آخرت كه در
لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ
گذشت ، در اين آيه و آيهء بعدى فرموده : خدا به همه از روى لطفى كه دارد روزى مىدهد ولى از آن در آخرت فقط كسانى نتيجه مىبرند كه براى آخرت كار كرده باشند ، على هذا « من يشاء » شامل نيكوكاران و بدكاران هر دو است چنان كه در جاى
هامش
( 1 ) لفظ قريب نشان مىدهد كه تقدير اين جمله « اتيان الساعة قريب » است .