تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 473

مساهمون:

ص٤٧٣
25 - او همانست كه توبه را از بندگان خويش قبول مىكند و از گناهان مىگذرد و مىداند آنچه را كه مىكند . 26 - و قبول مىكند از كسانى كه ايمان آورده‌اند و از كرم خويش بر آنها افزون مىكند كافران را عذاب شديدى هست .

كلمه‌ها

مشفقين : راغب گويد اشفاق عنايتى است آميخته به خوف ، اگر با « من » باشد معنى خوف در آن ظاهرتر است و اگر با « في » آيد معنى اعتنا در آن آشكارتر مىباشد . يمارون : مراء : مجادله و منازعه . « ما راه مراء و مماراة : جادله و نازعه » . حرث : كاشتن و كشت . مصدر و اسم هر دو آمده است . اين تعبير براى آنست كه اعمال به حكم كشت هستند ، در دنيا و آخرت نتيجه مىدهند ، از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل شده : « الدنيا مزرعة الاخرة » منظور از آن در آيه نتيجهء عمل است . روضات : باغها . مفرد آن روضه است . قربى : قربى در قرابت نسبى به كار مىرود ، الف و لام آن در آيه عوض از مضاف اليه و تقدير آن « قرباى » است يعنى قرابت من . يقترف : قرف و اقتراف در اصل به معنى كندن پوست از درخت و كندن پوست روى زخم است ، به طور استعاره بر اكتساب ، اقتراف گفته‌اند در كار نيك باشد يا در كار بد .