أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ
.
تفريع است بر
شَرَعَ لَكُمْ . . .
لام در « لذلك » براى تعليل است يعنى براى آنكه اين دين ، دين همه انبياء است مردم را به سوى آن دعوت كن و در آن استقامت داشته باش ، به نظر بعضى لام به معناى « الى » است
وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ
اشاره است به يكى بودن اديان و واجب الاتباع بودن آنها .
وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
.
يك طرف اين گفتگو حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و امتش و طرف ديگر يهود و نصارى است و شايد مشركان را نيز شامل باشد ، اين جملهها نحوهء ارتباط آن حضرت را در مقام رسالت با ديگران بيان مىكند .
اول
أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ
در مقام پيامبرى مأمورم كه ميان شما به عدالت رفتار كنم ، دعوت مال همه است و همه در مقابل شرع يكسانند ، اجازهء تبعيض و مانند آن را ندارم .
دوم :
اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ
در اين مسئله نيز تبعيضى نيست ، خداوند در مقام افاضه و ربوبيّت براى بندگان يكسانست ، منطق
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
را قبول نداريم .
سوم :
لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
مسئوليت همه مربوط به خود اوست ، قاعدهء
لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
در شريعت من حاكم است ، ثواب و عقاب هر - كسى از خود ناشى مىشود و به خودش بر مىگردد ، ثواب و عقاب كسى را به ديگرى نسبت نمىدهند .
چهارم ،
لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ
در نتيجه ، مزاحمتى و خصومتى فيما بين نداريم همه بندهء خدائيم و كارهايمان مربوط به خداست ، وقتى كه خداى همه يكى است