شرحها
آيات گذشته در زمينهء اصل وحى بود ولى اين آيات كه فصل دوّم سوره هستند در زمينهء علت وحى مىباشند كه عبارت است از انذار و بيان اينكه پايان زندگى انسانها بهشت يا جهنم است ، در همين رابطه فرموده : اگر خدا مىخواست همه را اهل هدايت و توحيد مىكرد اما چنين نخواسته و سنت خدايى بر اختيار و تكليف است .
در تعقيب مطلب آمده : سرپرست همه خداست بايد از وحى او پيروى كرد و در اختلاف به داورى او روى آورد ، آن گاه در تعليل اين سخن مقدارى از دلائل توحيد بازگو شده است .
7 -
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ
.
لفظ « كذلك » اشاره است به وحيى كه در آيات سابق گذشت
مَنْ حَوْلَها
شامل ساير قسمت جزيرة العرب و يا آباديهاى اطراف مكه است .
ناگفته نماند : بعضى از آيات شريفه براى مناسبتهاى رسالت آن حضرت را در قالبهاى كوچك ترسيم كرده است نظير :
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
شعراء / 214 ،
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ فَهُمْ غافِلُونَ
يس / 6 و نظير
لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها
.
اما آياتى كه در زمينه رسالت عامه آن حضرتند از لحاظ زمان و مكان ، پنج آيه مىباشد كه در ذيل
وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ
انعام / 19 و نيز ذيل آيهء
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . .
مائده / 3 شرح داده شد .
به نظر بعضى
وَ مَنْ حَوْلَها
شامل همهء روى زمين مىشود ولى اين از سياق آيه بعيد است ، جملهء
وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ
ذكر الخاص بعد از عام و بيان مصداق