با دقّت در ربط اين آيه با مسئلهء وحى ، به نظر مىآيد مراد از شكافتن آسمانها ، نشان دادن عظمت وحى است ، يعنى آمدن وحى چنان داراى عظمت است كه نزديك است آسمانها از عظمت آن بشكافند .
« فوقهن » براى آنست كه وحى از بالاى آسمانها مىآيد ، اگر بنا باشد ، شكافته شوند بايد از فوق شكافته شود .
استغفار ملائكه ظاهرا آنست كه از خدا مىخواهند مردم را هدايت بكند و بيامرزد ، در اين صورت ، اين سخن نيز در رابطه با وحى است ، يعنى ملائكه خدا را در مقابل جلالش تسبيح و در مقابل نعمتهايش حمد مىكنند و نيز براى اهل زمين هدايت مىطلبند ، شايد بدين جهت است كه
لِمَنْ فِي الْأَرْضِ
مطلق آمده است ، زيرا آنها براى همه هدايت مىخواهند « 1 » ، به عكس آيهء
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا . . .
غافر / 7 .
ولى در روايتى از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه هر دو آيه يكى حساب شده و قيد « من المؤمنين » بر آيهء
تَكادُ السَّماواتُ
اضافه شده است .
أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
.
اشاره است به قبول استغفار ملائكه و اضافهء رحمت بر آن .
6 -
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
.
اين آيه به حكم تفريعى است بر آيات گذشته ، يعنى : پس از آنكه معلوم گرديد : كه ولايت كل كاينات و همه چيز ، از آن خداست ، كسانى كه جز خدا سرپرستان گيرند خدا شرك و كفر و همهء اعمال آنها را حفظ خواهد كرد ، وظيفهء پيامبر فقط ابلاغ سخن خداست .
هامش
( 1 ) استفاده از الميزان .