خواهد شد كه نخواهند شناخت ، اما خدا خواهد داد ، كه اعمال شما ، در صورت چنين عذابها در آمدهاند .
51 -
وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ
.
فرق اين آيه با آيهء قبلى آنست كه انسان گمراه در آيهء گذشته ادعاى استقلال مىكرد و نعمت را از خودش مىدانست ولى در اين آيه با آمدن نعمت طغيان و و استكبار سر مىدهد ، منظور از جانب ، طرف و پهلو است
نَأى بِجانِبِهِ
كنايه از و خودپسندى است يعنى از خدا اعراض كرده و خود را كنار مىكشد ، « عريض » به معنى وسيع و طويل است .
52 -
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقاقٍ بَعِيدٍ
.
در الميزان فرموده : قرآن شما را به طرف خدا مىخواند و مىگويد : من از جانب خدا هستم ، لا اقل بايد احتمال صدق در آن بدهيد ، اين احتمال كافى است كه شما براى دفع ضرر محتمل در قرآن تدبّر كنيد ، كدام ضرر از هلاك ابدى مهمتر است ، پس جايى براى اعراض بالكليه از قرآن نيست .
مَنْ أَضَلُّ . . .
حاكى است كه در اين صورت شما از هر گمراه گمراهتريد .
53 -
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ
سياق آيه نشان مىدهد كه ضمير « انه » راجع به قرآن است ، آيهء گذشته كه در رابطه با انكار قرآن بود ، آن را تأييد مىكند ، در اين صورت مراد از « آياتنا » آن قسمت از آياتى است كه حقانيت قرآن را اثبات مىكنند ، نظير حوادث و وقايعى كه قرآن از وقوع آنها خبر داد ، مانند آنكه خدا پيامبرش را يارى خواهد كرد ، مؤمنان را در زمين تمكن داده و از مشركان قريش انتقامشان را خواهد