40 - كسانى كه در آيات ما انحراف وارد مىكنند بر ما مخفى نمىمانند ، آيا آنكه به آتش انداخته مىشود با آنكه در روز قيامت ايمن مىآيد يكى است ؟ بگو هر چه مىخواهيد بكنيد ، خدا به آنچه مىكنيد بيناست .
41 - كسانى كه به قرآن كافر شدهاند ( در آتشند ) قرآن كتاب توانايى است .
42 - باطل به او راه نمىيابد در حال حاضر و نه در آينده ، نازل شده است از جانب خداى حكيم و پسنديده .
43 - به تو گفته نمىشود مگر آنچه به پيامبران پيش از تو گفته شده است ، پروردگار تو صاحب آمرزش و صاحب عذاب دردناك است .
44 - اگر قرآن را غير فصيح قرار مىداديم ، مىگفتند چرا آياتش تبيين نشده است ؟ آيا كتاب غير فصيح و مردم فصيح ؟ ! بگو : آن براى آنان كه ايمان مىآورند هدايت و شفاست و ، آنان كه تسليم نمىشوند قرآن براى آنها كورى است ، آنها از جاى دور صدا مىشوند .
45 - به موسى تورات را داديم در آن اختلاف شد اگر وعدهء مهلت از خدا نگذشته بود ، ميان آنها حكم به هلاك مىشد ، يهود از تورات در شك بزرگى هستند .
46 - هر كه كار نيك كند براى خودش است و هر كه بد كند بر عليه خود مىباشد ، خداى تو به بندگان ظالم نيست .
47 - علم قيامت به خدا راجع است ، هيچ ميوهاى از غلافش خارج نمىشود و هيچ مؤنثى بار بر نمىدارد و نمىگذارد مگر با علم او ، روز قيامت ندايشان كند كجاست شريكان من ؟ گويند : اعلام كرديم كه كسى از ما بر شريك داشتن تو گواه نيست .
48 - آنچه از پيش مىخواندند از آنها گم مىشود و مىدانند كه راه فرارى ندارند .
كلمهها
يلحدون : لحد و الحاد ، ميل و انحراف ، آن در آيه با « في » محل ميل و انحراف را بيان مىكند
يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا
يعنى آيات را از محل و معنى و مدلول خود منحرف مىكنند .