حضرت چنان ناتراشيده بود كه بر سر آن حضرت خاكستر مىانداخت ، چون او مريض شد ، حضرت به عيادتش رفت و آن سبب اسلام وى گرديد . نظير اين آيه است آيهء :
ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ . . .
مؤمنون / 96 .
35 -
وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ
.
ضمير « يلقاها » به خصلت بر مىگردد يعنى : خصلت دفع كار بد با برخورد خوب . آيه اين خصلت را تعظيم مىكند .
منظور از صبر ، تحمّل بر ناگوارى است تا آن را با طريق خوب دفع كند اين خصلت داده نمىشود مگر صابران را و مگر آنها كه داراى سهم بزرگى از عقل و كمال انسانيت هستند .
36 -
وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
.
آيه در رابطه با
ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
است « نزغ » به معنى اسم فاعل ( نازغ ) مىباشد يعنى اگر فساد كننده و وسوسهاى از شيطان وارد قلب تو شود به خدا پناه ببر كه گفتههاى شما را مىداند و به احوالتان عالم است .
الميزان مىگويد : شيطان را به وسوسهء آن حضرت راهى نيست . على هذا منظور از آيه آنست كه : اگر شيطان در دعوت تو خللى پيش آورد و نگذارد مردم ايمان بياورند به خدا پناه ببر ، نظير :
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ
حج / 25 و اگر هم معناى اول باشد از راه « اياك اعنى و اسمعى يا جاره » است .
37 -
وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ
.
اين آيه و آيهء 39 از آيات توحيد هستند ، ارتباط آنها با
لا تَسْمَعُوا لِهذَا