شرحها
آيات شريفه در تعقيب مطالب توحيد است و چون اين مطلب به وسيله انبيا و كتابهاى آسمانى مطرح شده است لذا از قرآن و كتابهاى ديگر نيز ياد مىشود ، ايضا به آخرت آنهايى كه به كتابها ايمان آورده و عمل كردهاند اشاره شده است .
27 -
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَراتٍ مُخْتَلِفاً أَلْوانُها
.
تبخير درياها ، نزول بارانها ، مبدّل شدن گازهاى هوا ، خاك و آب ، به انواع مختلف روئيدنيها و ميوهها ، دليل بارز وجود خدا و تدبير اوست .
رؤيت در « الم تر » به معنى علم و دانستن است يعنى آيا ندانستهاى ؟
ناگفته نماند : نظر در اين آيه به اختلاف رنگهاست و آن سه بار تكرار شده است : اختلاف رنگ ميوهها ، اختلاف رنگ كوهها ، اختلاف رنگ مردم جنبندگان و چهارپايان . به نظر مىآيد : قطع نظر از بيان توحيد ، مراد بيان گسترش قدرت خداست كه اين اختلاف رنگ را در همه پياده كرده است ، پس مراد از الوان ، انواع ميوهها نيست مگر بالملازمه .
وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَ حُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها وَ غَرابِيبُ سُودٌ
.
در اين قسمت از آيه ، نظر به رنگ كوههاست كه سفيد ، سرخ و سياه هستند
وَ مِنَ الْجِبالِ
تقديرش « و مما خلقنا من الجبال » است ، « غرابيب » عطف است بر « جدد » يا بر « غرابيب » ، طبرسى فرموده : سود عطف بيان است از غرابيب ولى بهتر است كه تأكيد باشد ، اين بهتر است از آنكه بگوئيم : آن در اصل « سود غرابيب » با تقديم و تأخير بوده است .