وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ
.
بيان استغفار ملائكه است ، آنها اول خدا را با ياد رحمت و علمش ثنا گفتهاند ، زيرا كه رحمت خدا سبب افاضه هر خير ، و علم خدا به نياز بندگان موجب رساندن رحمت به محل آنست ، اين جمله در واقع يك نوع استدلال بر قبول استغفار است .
تابُوا وَ اتَّبَعُوا . . .
در جاى « آمنوا و عملوا الصالحات » مىباشد يعنى با ايمان به وحدانيت ، به سوى تو برگشته و با عمل به دستورهاى تو ، از دين تو پيروى كردهاند ، اين تعبير ظاهرا براى آنست كه رجوع و اتباع ، استحقاق رحمت و آمرزش مىآورد .
8 -
رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ
.
قسمت اوّل دعا دربارهء غفران و نگهداشتن از عذاب بود ، اين قسمت در رابطه با داخل كردن به بهشت است مراد از وعدهء بهشت ، همانست كه به زبان انبياء داده شده است .
وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
از اين قسمت آيه معلوم مىشود كه مراد از
لِلَّذِينَ آمَنُوا
وَ اتَّبَعُوا
مؤمنان كامل و درجه اولند كه مورد وعدهء جنات عدن هستند و از
وَ مَنْ صَلَحَ . . .
مؤمنان درجه دوم مىباشند كه به فرموده : الميزان ناقص الايمان ، مستضعف و بدكار هستند ولى به حكم
وَ مَنْ صَلَحَ
صلاحيت بهشت رفتن را دارند و از نزديكان گروه اول مىباشند .
اين آيه نظير آيه :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
طور / 21 است ولى در آن فقط ذريه آمده و از آباء و ازواج خبرى نيست .