شده است آن گاه چهار اسم از اسماء حسنى ياد شده ، و هلاكت امتهايى بيان گرديده كه تجلّى صفت
شَدِيدِ الْعِقابِ
است و سپس استغفار ملائكه ياد شده كه از تجليات
غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ
مىباشد .
ناگفته نماند : هر كارى از كارهاى جهان مصداق و جلوهء يكى از اسماء حسناى خداوندى است و از حقائق بسيار عظيم و موهبتهاى بسيار بزرگ كه قابل توصيف نيست ، استغفار ملائكه بر مؤمنان در درجه اول و بر مؤمنان در درجه دوم است كه با الحاح از خداوند ، مغفرت آنها را طلب مىكنند « سبحانك ما عرفناك حق معرفتك و ما شكرناك حق شكرك » .
1 -
حم
.
اين كلمه در قرائت كوفى كه مورد تأييد امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه است به تنهايى يك آيه شمرده شده است در كتاب ديوان دين از كشف الغمه اربلى نقل شده : امير المؤمنين عليه السّلام در صفين به ياران خويش فرمود : هر كه يك نفر را بكشد با صداى بلند بگويد : حاميم ، شريح بن اوفى از ياران آن حضرت چون نيزه خود را بسينهء محمّد بن طلحه فرو برد فرياد كشيد « حم » .
نگارنده گويد : در حاشيه مجمع البيان نقل شده : كه محمّد بن طلحه شريح را به « حم » قسم داد كه او را نكشد ولى شريح به حرف او گوش نداد و او را كشت و گفت :
يذكرنى حاميم و الرمح شاجر * فهلا تلى حاميم قبل التقدّم
يعنى در حال اشتغال جنگ و نيزه به دستم ، حاميم را به ياد من مىآورد ، چرا حاميم را پيش از ورود به جنگ نخواند ( و اگر مىخواند به جنگ حضرت ولى ذو الجلال نمىآمد ) .
2 -
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
.