بنام خداى رحمان رحيم
1 - حاء ميم .
2 - اين كتاب از جانب خداى توانا و دانا نازل شده است .
3 - ( خدايى كه ) آمرزندهء گناه و پذيرندهء توبه ، سخت عذاب ، صاحب نعمت طولانى است جز او معبودى نيست ، بازگشت به سوى اوست .
4 - در آيات خدا مجادله نميكند مگر آنان كه حق را انكار كردهاند ، تصرفشان ( در كارها ) در ديارشان تو را نفريبد .
5 - پيش از اهل مكه ، قوم نوح و بعد از آنها ، احزاب شرك ، آيات خدا را تكذيب كردند و هر امت قصد كرد تا پيامبرش را بگيرد ، با باطل مجادله كردند تا حق را با آن ساقط كنند آنها را گرفتم ، عقاب من چگونه بود ؟
6 - اين چنين عذاب پروردگارت بر كافران قطعى شد كه آنها اهل آتش هستند .
7 - ملائكهاى كه عرش را حمل مىكنند و ملائكهاى كه در اطراف آنند ، خدا را تسبيح و حمد مىگويند و به او ايمان مىآورند و براى اهل ايمان آمرزش مىخواهند كه خدايا به هر چيز با رحمت و علم احاطه كردهاى ، بيامرز كسانى را كه به سوى تو برگشته و تابع راه تو شدهاند و آنها را از عذاب جحيم حفظ كن .
8 - پروردگارا داخلشان كن به بهشتهاى جاويدان و كسانى را كه صلاحيت دارند از پدران و همسران و فرزندان آنان ، كه فقط تو ، توانا و حكيمى .
9 - آنها را از وبالها حفظ كن ، هر كه را كه در آن روز از عذابها حفظ كنى مورد رحمت قرار دادهاى ، فوز عظيم همانست .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 334
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٣٣٤