نقطه مقابل مطالب فوق است كه جريان اهل تقوى چنان نخواهد بود مفازه ظاهرا مصدر ميمى و « باء » به معنى سبب مىباشد ، منظور از آن فوز با ايمان و تقوى است يعنى خدا اهل تقوى را به علّت فوز به ايمان و تقوى ، از عذاب نجاتشان مىدهد .
آن گاه در بيان نجات فرموده :
لا يَمَسُّهُمُ . . .
يعنى نه از خارج عذابى به آنها مىرسد و نه در باطن محزون مىشوند « اللهم ارزقنا » .